من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

حکایت ما-شماره‌ی یک- شاگرد حمام

پنجشنبه, ۲ مرداد ۱۳۹۳، ۰۳:۰۲ ق.ظ

نکته ۱:قبل از خوندن این مطلب، مطلب قبلی رو هم بخونید خوبه.

نکته ۲: در مورد نوشته هم در نظرات اگه خواستید بحث رو ادامه بدید. من جواب می‌دم.


‫عارفی گفت رفتم در گلخنی۱ تادلم بگشاید که گریزگاهِ بعضی اولیا بوده است. دیدم رئیس گلخـن را شـاگردی بـود‬، ‫میان بسته بود کار می‌کرد. و اوش می‌گفت که این بکن و آن بکن، او چست کار می‌کرد. گلخن‌تاب۲ را خوش آمـد از‬ ‫چستی او در فرمان برداری گفت: آری همچنین چست باش اگر تو پیوسته چالاک باشی و ادب نگاه داری مقـام‬ ‫خود بتو دهم و ترا بجای خود بنشانم.

مرا خنده گرفت و عقدۀ من بگشاد دیـدم رئیسـان ایـن عـالم را همـه بـدین‬ ‫صفتاند با چاکران خود.۳


این حکایت زیبا از فیه ما فیه مولانا حکایت ما و نرم‌افزار انحصاری و نرم‌افزار آزاد و ... است. دلیلش رو الان می‌گم.


سیستم حمام که مولانا توصیف کرده یه سیستم انحصاریه. جوری که شاگرد باید همه جوره تسلیم فرمان رئیس حمام باشه مثل یه برده. و رئیس حمام هم بهش می‌گه اگه همینجوری خوب کار کنی جای منو می‌گیری. سیستم‌های انحصاری هم که امروزه شاهدش هستیم همین‌جوری هستند ولی پیشرفته‌تر.

به طور تخصصی سیستم تولید نرم‌افزار انحصاری به طوری که برنامه‌نویس یا مهندس نرم‌افزار باید همه جوره مطیع نفر بالادستش باشه تا یه روزی جای اون رو بگیره و یا رزومه کسب کنه و یا امتیازات محدود دیگه. و وقتی هم که جای اون رو گرفت نسبت به پایین دست همین رفتار رو داره و نکته خیلی مهم‌تر اینه که با این کار هیچ‌ وقت به راس هرم نمی‌رسه چرا که راس هرم همیشه سرمایه است.

در این سیستم اون فرد پایین دست هیچ‌گونه آزادی نداره و هیچ کاری نمی‌تونه خلاف میل سیستم و رئیس سیستم در تولید نرم‌افزار انجام بده.


روش کار در یک سیستم دانش آزاد به طور مثال تولید نرم‌افزار آزاد فرق داره. در روش نرم‌افزار آزاد اگه نرم‌افزار خوب تولید کنید، جامعه از شما حمایت می‌کنه هر چی نرم‌افزار بهتر حمایت جامعه هم بیشتر. کسی مجبور نیست برای رسیدن به جایگاه بالاتر و یا حقوق بیشتر تحت فرمان فرد دیگه‌ای باشه. معیار کار کیفیت و دانشه.


توصیه به برنامه‌نویس‌ها اینه که در سیستم انحصاری کار نکنید و جایی برید که آزادی هست. در مطلب قبلی نوشتم. البته سختی‌هایی هم داره مثل درست کردن جامعه کاربری ولی مقداری سختی را برای رسیدن به آزادی باید تحمل کرد.


شاید سوال پیش بیاد که آیا با روش نرم‌افزار آزاد میشه زندگی رو  اداره کرد؟ و خیلی‌ها شاید جواب منفی به این سوال بدن. ولی ثابت شده که در روش نرم‌افزار آزاد کسی گرسنه نمی‌مونه و دانش هم با سرعت بیشتری پیشرف کرده و محدودیت‌های سیستم انحصاری رو هم نداره.


توصیه می‌کنم در مورد روش نرم‌افزار آزاد تحقیق کنید تا به درستی این ادعا برسید.


توصیه می‌کنم به افرادی که در زمینه‌هایی غیر از نرم‌افزار فعال هستند. بعد از تحقیق در مورد روش نرم‌افزار آزاد شما هم در زمینه‌ی کاری و یا علمی خودتون مفاهیم آزادی رو وارد کنید.




پ ن ۱ : حکایت ما دسته از حکایت‌ها در مورد اهمیت دانش آزاد و نرم‌افزار آزاد. با نوشتن تحلیل کوتاه بعد از بیان حکایت


پ ن ۲: می‌خواستم در مورد کاربران هم مطلبی بنویسم که ان‌شاءالله در مطالب بعدی به اهمیت نرم‌افزار آزاد برای کاربران اشاره می‌کنم


پ ن ۳: اهمیت ایجاد یک جامعه برای فعالیت آزاد در یک زمینه علمی بسیار مهمه.


۱-حمام

۲-رئیس حمام

۳-فیه ما فیه-مولانا

نظرات  (۱)

سعید خیلی خیلی خوب بود
به خصوص اونجایی که میگفت سیستم انحصاری همیشه سرمایه نوک هره
=========
میتونیم بگیم سیستم آزاد سرمایه‌ش همون کاربرا و جامعه هستن و تمام افراد جزو جامعه هستن و زیر مجموعه‌ای وجود  نخواهد داشت

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی