من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «طرفداری» ثبت شده است

مطلب اول طرفدار نباشید رو پارسال نوشتم. با محوریت نرم‌افزارهای آزاد و غیر آزاد.


در مطلب دوم طرفدار نباشید، می‌خوام از یه تمثیل و یه بازی جالب برای نقد طرفداری‌های ورزشی استفاده کنم. قضیه از این قراره که هر کدوم از ما یه حیوون رو انتخاب می‌کنیم و طرفدارش می‌شیم. و سر این که چه حیوونی قوی‌تره، چه حیوونی سریع‌تره و چه حیوونی گنده‌تره بین خودمون کل‌کل می‌اندازیم. خب چه جالب، من اعلام می‌کنم طرفدار شترمرغ هستم، چون خیلی سریعه و می‌تونه تو مسابقهٔ دو بین حیوون‌ها قهرمان بشه، از همهٔ پرنده‌ها بزرگ‌تره، گردن درازی داره. و حاضرم با همهٔ آدما سر شترمرغ کل‌کل بندازم. فیلم مستند نگاه کنم و هر وقت شترمرغ تو فیلم کار جالبی کرد، واسه ملت هر دقیقهٔ فیلم رو توئیت کنم. مثلن «شترمرغ با سرعت در بیابان می‌دود، چه خوب...» بعدش بیام و در مدح سرعت بالای شترمرغ به پست تو وبلاگم بنویسم. و حتا یه سرویس خبری هم درست کنم که اخبار شترمرغ‌هارو (دویدن، غذا خوردن، دعوا کردن و ...) پوشش بدم. هزینه خرج کنم برای دیگر دوستداران این حیوان دراز و ناز، پخش زندهٔ مراسم دویدن شترمرغ‌ها رو پخش کنم، تا ملت به صورت زنده شترمرغ‌ها رو ببین و راجع بهش تو شبکه‌های اجتماعی بحث کنن. شبکهٔ تلویزیونی تخصصی شترمرغ هم ایدهٔ خوبیه. یه کار بهتر، میشه المپیک شترمرغ‌ها رو راه انداخت و شترمرغ‌ها رو از ملیت‌های مختلف تو رشته‌های دویدن و جنگیدن و ... با هم رقابت کنن. خب من طرفدار شترمرغ اصیل آرایایی هستم که خون پاک آریایی تو رگ‌هاش جریان داره و از همه بهتره. و این داستان ادامه داره....


سوال، از این طرفداری که در بالا گفتم چی به منِ شترمرغ‌دوست می رسه؟

درسته، وقتی یه پدیدهٔ مسخره‌رو این قدر بزرگ کنیم و بهش اهمیت بدیم همین میشه. این پدیده طرفداری از شترمرغ نیست، بلکه طرفداری از تیم‌های ورزشی (چه ملی چه باشگاهی، چه فوتبال، چه والیبال چه کشتی، چه شترمرغ‌دوانی!) و اهمیت دادن به مسابقات ورزشیه. وقتی می شینیم پای یه مسابقهٔ ورزشی نتیجهٔ اون هیچ تاثیری نمی‌تونه رو ما داشته باشه، جز تلف کردن وقت خودمون و دیگران. البته این نکته‌رو فراموش نکنیم که از نظر من آدمی که تنبل باشه و نخواد فکر کنه یا کار انجام بده، ترجیحش بر اینه که وقت خودش رو تلف کنه، و چه وقت‌ تلف‌کردنی بهتر از تماشای مسابقهٔ ورزشی. بزرگ‌ کردن رقابت‌های ورزشی، مثل همون المپیک شترمرغ‌ها مسخره است و آخرش هیچ چی به ما نمی‌رسه. حواسمون باشه، هدف رسانه‌ها انحصاری اینه که ما رو از فکر کردن و کار کردن دور کنن، و ما رو عادت بدن به وقت تلف کردن.

سوال من اینه، این که ایران تو والیبال یا فوتبال یا هر رشتهٔ دیگه، فلان تیم رو برد، آیا این برد تو وضعیت من یا سایر انسان‌ها تاثیری داشت؟ آیا به من پولی رسید؟ آیا از نظر علمی پیشرفت کردم؟ آیا جایی که زندگی می‌کنم، بهتر شد؟ آیا ظلم دیگران برداشته شد؟

جواب همهٔ سوال‌های بالا منفیه، تنها اثر تماشا وطرفداری از این پدیده‌ها اینه که وقت خودمون به اندازهٔ چند ساعت تلف می‌کنیم. دغدغه و فکرمون  از مسائل مهم به سمت مسائل مسخره‌ای چون برد و باخت و خطا و آبشار و سرویس و آفساید و ... میره. با طرفداری و توئیت کردن، پست نوشتن در سایر جاها، اسپم تولید می‌کنیم و وقت دیگران رو تلف می‌کنیم و حواسشون رو پرت می‌کنیم. منظور از طرفدار نبودن اینه که به این مسائل مسخره اهمیت ندیم، و در موردش هیچ حرفی نزنیم


من فکر می‌کنم مسابقات ورزشی و اهمیت دادن رسانه‌ها، یه سناریویی هست برای کنترل انسان‌ها. برای اهمیت دادن به عقل و خردورزی طرفدارار نباشد.


شترمرغ


چند مطلب شترمرغی دیگه در راه است....



۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ تیر ۹۴ ، ۰۴:۵۰
سعید علیجانی

تو مطلب طرفدار نباشید نوشتم که علت خیلی از طرفداری‌ها حمایت کورکورانه و ساختن بت از پدیده‌هاست. قسمت آخر مطلب یه چی نوشتم که خوبه که حامی نرم‌افزار آزاد باشیم. اما زیاد توضیح ندادم.  در مطالب طرفدار هستم می‌خوام بگم چرا طرفدار این پدیده‌ها (از جمله نرم‌افزارهای آزاد و ...) هستم و ازشون دفاع می‌کنم.


شماره‌ی یک به گنو می‌پردازم.


گنو چیه؟

این که گنو چیه رو لازم نیست اینجا بنویسم چون تو اینترنت  مطالب راجع به گنو راحت پیدا میشه. برای آشنایی بیشتر با گنو سایت www.gnu.org رو نگاه بندازید.


من طرفدار گنو هستم.  دیگران رو تشویق به استفاده از گنو می‌کنم. سعی می‌کنم فلسفه‌ی نرم‌افزار آزاد که به وسیله‌ی گنو ایجاد شده رو با دیگران به اشتراک بذارم. اما چرا؟


گنو حامی آزادی کاربران کامپیوتری است، گنو از آزادی من و امثال من دفاع می‌کنه  گنو کاری کرده دانش نرم‌افزار بین همه‌ی افراد به اشتراک گذاشته بشه. گنو باعث شده که نرم‌افزارها با سرعت خیلی زیادی پیشرفت کنن.

من طرفدار آزادی و دانش (دانش آزاد) هستم و چون گنو از آزادی من حمایت می‌کنه و باعث افزایش دانش من شده من طرفدار گنو هستم. اگه در این دروان از گنو حمایت نشه،  باعث میشه روزبه‌روز نرم‌افزار آزاد کمرنگ‌تر بشه. و در نتیجه آزادی و دانش کمرنگ بشن.

به نظرم واسه من همین یه دلیل کافیه که طرفدار دو آتیشه‌ی گنو باشم.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ بهمن ۹۳ ، ۰۵:۰۷
سعید علیجانی


خیلی وقته خیلی از طرفداری ها ذهنم رو مشغول کرده. با خودم گفتم این طرفداری ها رو از دید خودم که دانش آزاد رو قبول دارم بررسی کنم

انسان ها طرفدار چه پدیده هایی هستند؟ طرفدار چه اشخاصی هستند؟ معیار طرفداری ها چیه؟

خیلی ساده ؛ ما خیلی از پدیده ها رو دوست داریم. بعضی پدیده ها برای ما سود دارند و ... . گاهی دوست داشتن بعضی پدیده ها به قدری زیاده که ما طرفدار اون پدیده می شیم. مثال طرفداری از یک گروه موسیقی. همیشه دوست داریم گروه موسیقی مورد علاقه ما بهترین آهنگ ها رو بخونه. آهنگ هاشون رو تبلیغ می کنیم دیگران هم گوش بدن و یا حتی دوست داریم دیگران هم طرفدار گروه موسیقی مورد علاقه ما بشن. خب این طبیعیه. اما سوال اینه که چرا طرفدار نیاشید و طرفدار چی نباشد؟!

رفتار های بعضی طرفدار ها با افرادی که طرفدارشون هستند از روی پختگی نیست. به طور مثال یه نفر که طرفدار یه هنرمنده با دیدن اون هنرمند از نزدیک از خود بی خود میشه. میره سرغش که عکس بگیره و امضا بگیره و کار های دیگه ای که از روی پختگی نیست. خب تا اینجا اتفاق خطرناکی نیفتاده.

اتفاق خطرناک طرفداری از پدیده هایی هست که برای انسان ضرر داره.مثالی که می زنم تولید کنندگان نرم افزار های انحصاریه. شرکتی مثل اپل. فرض کنید فردی طرفدار شرکت اپل و شخص استیو جابز و محصولیات انحصاری این شرکته. با یه سوال مساله طرفداری این فرد رو بررسی می کنیم.

این شرکت انحصاری چی کار می کنه؟؟ سیستم انحصاری از مدیر عامل و محصولات و روش عرضه محصول بت می سازه !

بت چیه؟؟  بت وسیله ای به دردنخوره که یه سری ادعا دارند خداست!

بله درسته! محصولات انحصاری یه سری پدیده های به درد نخور هستند که یه سری این پدیده ها رو تا حد خدایی بالا می برند. این مساله خطرناک تر هم میشه وقتی می فهمیم این روش ( بت پرستی‌ ) به طرفدار ها ضرر هم می رسونه

بر می گردیم به همون شرکت اپل و مرحوم استیو جابز. استیو جابز رو به عنوان قهرمان معرفی می کنند. زندگی نامه اش رو فیلم و کتاب می کنند و ... . به جوری به جامعه تلقین می کنند که بهتر از ایشون کسی نیست و ایشون اسطوره تکنولوژی و سایر مسائله. درسته استیو جابز فرد کار بزرگی کرد اما برای خودش نه برای من و شما و نه برای کسانی که طرفدار اپل هستند و از محصولاتش استفاده می کنند. کاری کرد که تمام سودش رفت تو جیب خودش و شرکتش. استفاده کنندگان هم فقط پول ریختند تو جیب این شرکت. همون طور که چنگیز مغول هم کار بزرگی کرد اما برای خودش و به دیگران کلی خسارت زد.

صحبت اصلی همینه طرفداری از نرم افزار انحصاری حمایتی کورکورانه است. کلی خسارت -که تو مطلب قبلی مفصل بررسی شده- نصیب استفاده کننده میشه .ولی باز اون فرد از محصول انحصاری طرفداری می کنه. و این کار کار اشتباهیه.

چرا نرم افزار آزاد؟ اول این که آزاد هستیم اسفاده کنیم یا نکنیم. اگر بد بود استفاده نمی کنیم یا تغییرش می دیم. اگر استفاده کردیم و خوب بود به دیگران هم می گیم اسفاده کنند و اگه خیلی خوب بود طرفدار نرم افزار میشم و حتی می تونیم توسعه اش هم بدیم. به همین سادیگی هم مصرف کننده هم تولید کنند سود می کنند.

زنده با نرم افزار آزاد

یاعلی

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۶ خرداد ۹۳ ، ۰۰:۱۹
سعید علیجانی