من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

من یاغی دربندم

مطالب سعید علیجانی/اهل گنو/اهل شعر/طرفدار دانش آزاد

آخرین نظرات

۲۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دانش آزاد» ثبت شده است

ویدئوی سخنرانی جیمی ولز۱ در مورد ویکی‌پدیا رو در تد دیدم. اواخر ویدئو جیمی ولز حرف جالبی در مورد این که «چرا دانشگاهیان از ویکی‌پدیا متنفرند؟» که من نقل قول جیمی ولز رو اینجا می‌نویسم. خیلی جالب بود.

چند وقت قبل من ایمیلی از یک روزنامه‌نگار گرفتم که گفته بود: «چرا دانشگاهیان از ویکی‌پدیا متنفرند؟» من جواب را از ایمیل هاردواردم فرستادم. (چون به تازگی آنجا کار می‌کنم) و گفتم «خب، همهٔ آن‌ها ازش متنفر نیستند». ولی من فکر می‌کنم که تاثیر عمیقی خواهد داشت که ما یک پروژه داریم که من شخصا به خاطر آن خیلی خوشحالم، اون پروژه کتاب‌های ویکی است. که تلاشی است برای ایجاد کتاب‌های مرجع به همهٔ زبان‌ها. یک پروژهٔ خیلی بزرگ‌تر است، حدود ۲۰ سال یا بیشتر طول خواهد کشید که میوه‌هایش به ثمر برسند. ولی بخشی از آن این است که ماموریتمان را در دادن یک دانشنامه به هر انسان روی زمین تکمیل کنیم، منظورمان این نیست که سی‌دی‌هایی شبیه AOL برای هر کسی ارسال کنیم. منظور ما این است که می‌خواهیم به آن‌ها ابزاری بدهیم که بتوانند استفاده کنند، و برای خیلی از مردم جهان، اگر من دانشنامه‌ای بدهم که در سطح دانشگاهی نوشته شده باشد، هیج فایده‌ای نخواهد داشت، بدون همهٔ آن موارد پیش‌زمینه‌ای که لازم است، که شما را به سطحی برساند که واقعا بتوانید از آن استفاده کنید و خب کتاب‌های ویکی۲ تلاشی است که آن کار را انجام می‌دهد و من فکر می‌کنم که ما (اثرات) خیلی زیادی را مشاهده خواهیم کرد. ممکنه حتا از طرف ما نیاد. انواع مختلف نوآوری الان وجود دارد، ولی کتاب‌های مرجع با مجوز آزاد بزرگ‌ترین چیز بعدی در آموزش خواهند بود.


۱ جیمی ولز، بنیانگذار ویکی‌مدیا، مجری پروژهٔ ویکی‌پدیا
۲ ویکی‌کتاب
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ مرداد ۹۵ ، ۱۳:۰۰
سعید علیجانی

امروز آخرین چهارشنبهٔ ماه مارسه. رویداد روز آزادی مستندات تو آخرین چهارشنبه مارس هر سال توسط افراد داوطلب و علاقه‌مند به آزادی مستندات در سراسر دنیا برگزار میشه. خواستم در مورد معرفی این روز یه مطلب بنویسم، ولی دیدم که سال ۲۰۰۸ جادی عزیز یه مطلب خوب و مفصل در موردش نوشته. پیشنهاد می‌کنم برای آشنایی با آزادی اسناد و این روز مطلب وبلاگ کیبرد آزاد و دو تا پیوند دیگهٔ آخر متن رو باز کنید و در موردش بخونید.



پ ن: امیدوارم سال دیگه ما هم تو ایران به مناسبت این روز یه رویداد داشته باشیم.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۹۵ ، ۱۵:۴۴
سعید علیجانی

در مطلب قبلی در مورد این که چجوری تونستم یه مقاله رو از سایت کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه شریف دانلود کنم، نوشتم. خب در نگاه اول با استفاده از روش‌های معمول نمیشه اون مقاله رو دانلود کرد. و من برای دانلود از ابزارهای کاربردی و قوی گنو/لینوکس استفاده کردم. بگذریم از این که مقاله رو با فرمت png و کیفیت پایین قرار دادن. وقتی داشتم فایل‌های دانلودشده رو مرور کردم، به این عکس برخوردم.


عکسی که منو به فکر فرو برد تا مطلبی در مورد مهم بودن دانش آزاد بنویسم. این عکس و این سایت نمونهٔ قابل مشاهدهٔ انحصار دانش، محدود کردن دیگران و محروم کردن بقیه از کسب دانشه. یه محیط آکادمیک که تنها دانش رو در اختیار افراد اون محیط قرار میده و افرادی که خارج از اون محیط هستند هیچ حقی ندارند که پایان‌نامه‌ها رو مطالعه کنند. همچنین خود اعضای اون محیط هم آزادی کامل ندارند و تنها می‌تونن پایان‌نامه‌ها رو مطالعه کنند، به طور مثال آزادی کپی کردن رو ندارند.


من تو مقالهٔ فلسفهٔ آزادی دانش، در مورد محدودیت محیط‌های آکادمیک نوشتم. تنها راهی که یه نفر می‌تونه به پایان‌نامه‌های یه دانشگاه دست پیدا کنه اینه که عضو اون دانشگاه (دانشجو یا استاد) بشه. و خب به این راحتی‌ها هم نیست، به طور مثال من می‌خوام به سه تا پایان‌نامه از سه دانشگاه مختلف با موضوعات فلسفه، ژنتیک و ریاضیات دست پیدا کنم، و عمر انسان به اندازه‌ای نیست که بتونه برای مطالعهٔ هر پایان‌نامه‌ای عضو یه دانشگاه متفاوت بشه. این نکته رو در نظر داشته باشیم که انحصار دانش و محدودیت باعث عدم پیشرفت دانش میشه. یکی از بهترین جملاتی که تو این چند وقته دیدم این بود «دانش تنها با اشتراک گذاری آن رشد می‌کند». این جمله شعار سایت wikiToLearn هست که سعی می‌کنم در یه مطلب جدا در موردش بنویسم.
.

knowledge only grows if shared


اگر به دنبال پیشرفت دانش و جامعه هستیم، باید قبول داشته باشیم که دانش آزاد موضوع خیلی مهمیه. این که مطالعهٔ هر محتوایی (کتاب، مقاله، پایان‌نامه و ...) برای همهٔ انسان‌ها امکان‌پذیر و آزاد باشه. تا انسان‌های بیشتری یاد بگیرند و در گسترش دانش کمک داشته باشند. هر چقدر افراد بیشتری بتونن آزادی کسب دانش رو داشته باشند، جامعه بیشتر پیشرفت می‌کنه.


و در آخر، برای آشنایی با دانش آزاد مقالهٔ دانش آزاد در ویکی‌پدیا رو بخونید و برای عمیق‌تر شدن، ویکی بنیاد دانش آزاد رو بخونید و در صورت تمایل با ما همکاری کنید.



۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ فروردين ۹۵ ، ۱۹:۱۵
سعید علیجانی

«ما نه تنها برای آزادی برنامه‌نویسان، که برای آزادی دیگر کاربران نیز ایستادگی می‌کنیم. بیشتر ما برنامه‌نویس هستیم، و آزادی را علاوه ‌بر خودمان برای شما نیز می‌خواهیم.» ریچارد استالمن


من عادت دارم هر سال به مناسبت ریچارد استالمن بزرگوار یه مطلب تو وبلاگ بنویسم و تولدش رو تبریک بگم. تنها کسی که هر سال تولدش رو تبریک میگم چون به نظرم وجود این انسان برای همهٔ انسان‌ها ارزشمند بوده و هست. و خیلی خوشحالم که ۱۶ مارس ۱۹۵۳ این آدم متولد شده و هنوز هم زنده است و من هم معاصر با این انسان هستم.


امسال به مناسبت زادروز پیشنهاد می‌کنم صفحهٔ ریچارد استالمن رو در سایت ویکی‌گفتاورد فارسی بخونید، و از اون بهتر اگه نقل‌قول دیگه‌ای از ریچارد استالمن هست یا هر فرد دیگه‌ای که می‌شناسید به این دانش‌نامهٔ آزاد اضافه کنید. من این صفحه رو چند هفته پیش درست کردم ولی خب باز هم جای کار داره.

و اما سخن پایانی از لارس لسینگ در مورد استالمن


«هر نسلی فیلسوف خود را دارد - نویسنده یا هنرمندی که انگاره‌های زمان خود را ثبت می‌کند. گاهی این فیلسوفها براحتی بازشناخته می‌شوند؛ اما اغلب چند نسل طول می‌کشد تا موضوع روشن شود. اما شناخته شده یا نشده، کسانی که ایده‌های عصر خود را بیان می‌کنند زمان را نشانه می‌گذارند، خواه در نجوای شعری یا در انفجار جنبشی سیاسی. نسل ما هم یک فیلسوف دارد. او هنرمند یا نویسنده حرفه‌ای نیست. او برنامه‌نویس است. ریچارد استالمن کار خود را به عنوان برنامه‌نویس و معمار سیستم عامل در آزمایشگاه‌های دانشگاه MIT شروع کرد. او زندگی خود در عرصه عمومی را به عنوان یک برنامه‌نویس و معمار نرم‌افزار صرف بنیانگذاری جنبشی برای آزادی در دنیایی کرد که بطور فزاینده با «کد» معنا می‌شود. » --لارنس لسنیگ، پروفسور حقوق، دانشگاه حقوق استانفورد


۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۶ اسفند ۹۴ ، ۱۶:۵۷
سعید علیجانی
خیلی از افرادی که از طریق تورنت فایل دانلود می‌کنند، آپلود خودشون رو می‌بندند و تنها فایلی رو که هست، دانلود می‌کنند.


توضیح کوتاه: تورنت به این صورت کار می‌کنه که افراد فایل رو از یک جای مشخص (مثلن یک سرور) دریافت نمی‌کنند، و فایل در اختیار افراد مختلف هست و به صورت فرد به فرد (p2p) افراد قسمت‌های مختلف فایل رو به هم می‌فرستند، و از هم دریافت می‌کنن. برای آشنایی اولیه مقالهٔ بیت‌تورنت در ویکی‌پدیا رو مطالعه کنید.



خب برگردیم به قسمت اول، همون طوری که گفتم خیلی از افرادی که برای دانلود از تورنت استفاده می‌کنند، آپلود خودشون رو می‌بندن و به اصطلاح سید نمی‌دن. خب در نگاه اول این کار هیچ منفعتی برای افراد نداره که پهنای باند خودشون رو صرف آپلود کنن، وقتی می‌تونن تنها دانلود داشته باشند. اما اگه به صورت عمیق‌تر به مساله نگاه کنیم، سید دادن می‌تونه به نفع خودشون باشه. این رو در سه مورد بررسی می‌کنم.

۱- فرض کنید تورنتی هست که ما شروع به گرفتنش کردیم، ولی در حال حاضر ناقصه، و سایر افرادی که این تورنت رو گرفتن، فایل رو ناقض در اختیار دارند. اگه ما به این تورنت ناقص سید ندیم، افراد جدیدی که اضافه میشن این تورنت رو بگیرن صفر درصد از فایل رو دارند، و منتظر می‌مونن که یکی پیدا بشه که فایل رو به صورت کامل داشته باشه، وقتی اون فرد که فایل رو کامل داره، میاد و شروع می‌کنه به سید دادن، افرادی که فایل رو صفر درصد یا ناقص داشتن، همه شروع می‌کنن به گرفتن فایل از اون فرد.  این جوری ما باید صبر کنیم که اون فرد که فایل رو کامل داره، قسمت‌هایی از فایل رو که ما نداریم، بهمون بفرسته، در صورتی که اون فرد داره فایل رو به همه می‌فرسته (ما، سایر افرادی که فایل رو ناقص دارن و افرادی که فایل رو ندارن). پس زمان زیادی طول می‌کشه که ما فایلمون کامل بشه. هم این که سرعت انتقال کم میشه، یه نفر داره به همه می‌فرسته. هم این که اگه ما قبل از سید دادن اون فردی که فایل رو کامل داره، فایل رو به افرادی که صفر در صد یا فایل ناقص رو در اختیار داشتند می‌فرستادیم، الان اون‌ها هم بخشی از فایل رو داشتند و اون فردی که فایل رو کامل داره، تنها با فرستادن بخش ناقص فایل به ما و سایر افراد، باعث می‌شد که این فایل زودتر کامل بشه، چون در این صورت تنها کافیه که بخش کمتری از فایل رو به ما و سایر افراد بفرسته، و سایر افراد هم حین گرفتن این بخش‌ها، بین هم بخش‌های ناقص رو پخش می‌کردن و با سرعت بیشتری فایل تکمیل می‌شد.

۲- فرض کنید که ما یه فایل رو از طریق تورنت به صورت کامل گرفتیم. بعد از گرفتن، تورنت رو متوقف می‌کنیم. و به کس دیگه‌‌ای نمی‌فرستیم. این فایل بخشی از یک مجموعه هست که به جز ما افراد دیگه هم می‌خوان که این فایل و سایر فایل‌های مجموعه رو دریافت کنن. یه سری هستن که این فایل و سایر فایل‌های مجموعه رو به صورت کامل دارن با این تفاوت که اونا برعکس ما، تورنت رو متوقف نکردن و به سایر افراد می‌فرستن. خب در این صورت هم اگه فرد جدیدی اضافه شه و بخواد یکی از این فایل‌ها رو بگیره، این فایل رو از یکی از اون افرادی که فایل رو کامل داره می‌گیره و ما هم داریم یه فایل دیگه از این مجموعه رو از این افراد می‌گیریم. خب اگه ما به اون تورنتی که متوقفش کردیم سید می‌دادیم، اون فرد جدید، فایل رو علاوه بر سایرین از ما هم می‌گرفت و این باعث می‌شد که فایلش سریع‌تر دانلود بشه و هم این که باعث می‌شد ما هم فایل جدید رو سریع‌تر بگیریم، چون سایر افرادی که فایل مورد نظر ما رو کامل داشتند، بیشتر بهمون آپلود می‌کردن.

۳- فرض کنید، همهٔ افراد این مدلی فکر کنن که تنها باید تورنت رو دانلود کنن و آپلود نداشته باشن. خب این جوری اول که هیچ تورنتی ایجاد نمی‌شد و تورنت‌هایی هم که بود، اصلن دانلود نمی‌شد، چون اصلن سیدری نیست. و این روش انتقال فایل سریع و خوب، ناکارآمد می‌شد.

در کل این نکته رو در نظر داشته باشیم که هر چقدر سیدر بیشتر بشه و هر چقدر سیدرها بیشتر سید بدن، به نفع همهٔ افرادی هست که از تورنت استفاده می‌کنن و ما وقتی فقط یه لیچر هستیم، و هیچ آپلودی نداریم، داریم به ضرر همهٔ افراد (از جمله خودمون) کار می‌کنیم، که تو موارد بالا بررسیش کردیم.

این مثال در مورد تورنت بود. می‌خوام بگم که این طرز رفتار رو میشه به فعالیت‌های دانش آزاد، نرم‌افزار آزاد، تولید و انتشار آزاد محتوا و ... تعمیم داد. یعنی وقتی ما وقتی تو یه دانشنامهٔ آزاد ویکی‌پدیا ویرایش می‌کنیم و محتوای آزاد رو به اون جا اضافه می‌کنیم، داریم در تکمیل شدن یه چیزی مشارکت می‌کنیم که مثل همون فایل تورنت، چیزی هست که خودمون می‌خوایم و بهش نیاز داریم. یا وقتی که دانشی رو که داریم به صورت آزاد منتشر می‌کنیم، یا وقتی در توسعهٔ یک نرم‌افزار آزاد مشارکت می‌کنیم و بخشی از اون رو تکمیل می‌کنیم، هم همین اتفاق می‌افته.

و مورد ۳ که دربارهٔ سید دادن به تورنت نوشتم، خیلی نکتهٔ مهمی هست، وقتی همه این مدلی فکر کنن که به هیچ تورنتی نباید سید بدن، هیچ تورنتی ایجاد نمیشه و وقتی هم که همه این مدلی فکر کنن که تو هیچ فعالیت آزادی مشارکت نکنن و فقط مصرف‌کننده باشن، هیچ محتوا، دانش، نرم‌افزار و در کل محصول آزادی نخواهد بود. و وقتی هیچ چیز آزادی نباشه، انگار که هیچ چیزی نیست. در اون صورت مثل باید برای به دست آوردن یه نرم‌افزار، یا یه کتاب یا چیزای دیگه باید کلی زور بی‌خودی زد.

موفق باشید!
سید دادن فراموش نشه

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ اسفند ۹۴ ، ۲۳:۵۵
سعید علیجانی
به‌روز رسانی: تمام ویدئوهای جشنواره آپلود شده و از طریق سایت جشنواره به آدرس sfd.fsug.ir/1394 در اختیار همهٔ افراد قرار گرفته.


روز آزادی نرم‌افزار روزیه که دوستداران نرم‌افزار آزاد اون روز رو جشن می‌گیرن، و دور هم جمع میشن. این رویداد در سومین شنبهٔ ماه سپتامبر در سراسر دنیا برگزار میشه. هدف این رویداد، معرفی مفهوم نرم‌افزار آزاد و تشویق افراد به استفاده از نرم‌افزار آزاده.


امسال جشنوارهٔ روز آزادی نرم‌افزار در تهران، در تاریخ ۹ مهر ۱۳۹۴، از ساعت ۹ تا ۱۶ در دانشگاه صنعتی شریف، سالن جابر برگزار میشه. همهٔ افراد می‌تونن در برگزاری این رویداد مشارکت داشته باشن.



نکتهٔ اول این که شرکت در این جشنواره برای عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگانه.


نکتهٔ دوم این که جهت حمایت علمی تو این جشنواره می‌تونید تو این جشنواره ارائه بدید یا کارگاه برگزار کنید، برای این کار شرایط برگزاری کارگاه و اعلامیهٔ فراخوان ارسال مقاله رو مطالعه کنید، و بعدش از طریق فرم ارسال مقاله، کارگاه یا ارائهٔ پیشنهادی خودتون رو تو سایت ثبت کنید.


نکتهٔ سوم این که هزینه‌های این جشنواره از طریق حمایت مالی افراد جامعه (دونیشن) و کمک اسپانسرها تامین میشه. شما هم می‌تونید برای کمک به تامین هزینه‌های جشنواره،  حمایت مالی کنید.


به خاطر داشته باشید که حمایت شما بیش از مبلغ آن برای جامعه نرم‌افزار آزاد سودمند خواهد بود.


نکتهٔ چهارم این که همکاری در امور اجرایی و روند برگزاری جشنواره، صفحهٔ همکاری با تیم اجرایی رو مطالعه کنید.


جهت کسب اطلاعات بیشتر صفحهٔ مشارکت در جشنواره و صفحات مختلف سایت جشنواره رو مطالعه کنید.


به امید دیدار شما در جشنوارهٔ روز آزادی نرم‌افزار تهران


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ شهریور ۹۴ ، ۱۲:۳۴
سعید علیجانی

یه نوشته واسه خیلی وقت پیش، از کیفم پیدا کردم، گفتم تو وبلاگ بنویسم، فراموش نشه. خیلی خلاصه نوشتم و نمی‌دونم برای چه منظوری نوشتمش، ایدهٔ جالبی بهم داد که مطلبی در وبلاگ اهل گنو بنویسم، با عنوان «فقر=پول» و در اون قسمت آخر نوشتهٔ زیر رو تحلیل کنم. فعلن برای موندن و فراموش نشدن، این نوشته رو، در بلاگ  ذخیره‌اش می‌کنم.


و اما نوشته، با کمی ویرایش


«در دانش آزاد همهٔ افراد تولیدکننده‌ هستند.  و افراد جامعه هر چقدر محصول بیشتر ارزش داشته باشد از آن بیشتر حمایت می‌کنند. در این صورت نیازهای جامعه تامین می‌شود. و اگر نیازهای جامعه تامین شود، فقر از بین می‌رود. پول نیاز جامعه نیست. فقر با پول از بین نمی‌رود، بلکه با از بین رفتن پول از بین می‌رود.»

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ مرداد ۹۴ ، ۱۸:۲۰
سعید علیجانی

مطلب «تمیز دادن ۳ واژه نرم‌افزار آزاد، متن باز و انجمن محور، از وبلاگ محسن پهلوان‌زاده، در مورد نرم‌افزار آزاد، مبتنی بر community (جامعه)، مطلب خوبی بود و کلی  نکتهٔ ارزشمند داشت. پیشنهاد می‌کنم یه نگاهی به این مطلب بندازید، یه ارائهٔ یک‌ساعته به زبان فارسی در قالب یک فیلم، که در این فیلم در مورد ویژگی‌های نرم‌افزار مبتنی بر community،  نکات خوبی مطرح شده.


به طور خلاصه نرم‌افزار آزاد مبتنی بر جامعه، نرم‌افزاری هست که توسط افراد علاقه‌مند و داوطلب جامعه توسعه پیدا می‌کنه، بیشتر نرم‌افزارهای آزاد مبتنی بر جامعه (یا انجمن‌محور۱) هستند و بعضی از نرم‌افزارهای آزاد رو شرکت‌های تجاری توسعه میدن، پیشنهاد می‌کنم جهت آشنایی با ویژگی‌های نرم‌افزار آزاد مبتنی بر جامعه، شیوهٔ کاری این روش و سایر موارد مربوط،  اسلایدهای محسن پهلوان‌زاده رو نگاه کنید. و برای عمیق‌تر شدن در این مورد یه سر به پروژه‌های بزرگ نرم‌افزار آزاد بزنید.


نکته: دانش آزاد ، تاثیرپذیرفته از روش مشارکتی توسعهٔ نرم‌افزار آزاد مبتنی بر جامعه، است. دانش آزاد روشی است که همهٔ افراد در آن می‌توانند مشارکت داشته باشند. مشارکت در دانش آزاد به این معناست که مردم هم تولیدکنندهٔ دانش هستند ، هم مصرف‌کنندهٔ آن، هم آموزش دهنده و هم حامی.



۱- به نظرم واژهٔ مبتنی بر جامعه ترجمهٔ بهتری برای کلمهٔ community base هست.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ مرداد ۹۴ ، ۱۶:۰۲
سعید علیجانی

یکی از دوستان من مطلبی راجع به کامیونیتی نرم‌افزار آزاد در ایران در صفحهٔ گوگل‌پلاسش منتشر کرد، و من از طریق برنامهٔ Liferea نوشتهٔ دوستم رو خوندم. برنامهٔ Liferea نرم‌افزار آزاد برای مطالعهٔ RSS هست. (آخر پست اسکرین‌شات برنامه رو قرار می‌دم) در مورد نوشتهٔ دوستم یه نظری به ذهنم رسید، می‌خواستم این نظر رو بیان کنم که دیدم من عضو گوگل‌پلاس نیستم، و نمی‌تونم زیر پست دوستم کامنت بذارم. این ایراد منو به فکر فرو برد تا در مورد شبکه‌های اجتماعی بیشتر فکر کنم. به نتیجه رسیدم در مورد این ایراد یه پست تو وبلاگم بنویسم.


سوال من از افرادی که این مطلب رو می‌خونن (به خصوص علاقه‌مندان به دانش آزاد) اینه که چرا محتوا  از طریق این شبکه‌های اجتماعی محدود منتشر بشه؟


البته بیشتر افرادی که من می‌خوام نظراتشون رو بدونم، وبلاگ دارن و نظردهی در وبلاگشون هم آزاده و من هم اگه نظری داشته باشم، بیان می‌کنم.


یکی از آزادی‌های اصلی در دانش آزاد، آزادی مشارکت و نقد محتوای افراد (در این مورد خاص آزاد بودن نظر دادن پایین پست افراد) هست. موردی رو که شبکه‌های اجتماعی (مثل فیسبوک و گوگل‌پلاس) ندارن. این شبکه‌های اجتماعی افراد رو مجبور می‌کنن برای ارتباط داشن با هم، و بیان نظراتشون عضو اون شبکه بشن و وقتی ما از گوگل‌پلاس یا فیسبوک استفاده می‌کنیم، یه جورایی داریم میگیم اگه می‌خواین با من ارتباط داشته باشین، بیاین و عضو این شبکه بشین. (این به همون اندازه ایراد داره که یه شرکت میگه اگه می‌خواین فایلی رو با یه فرمت خاص باز کنید، باید با نرم‌افزار انحصاری ساختهٔ من باز کنید و با نرم‌افزار دیگه امکانش نیست)


به نظرم برای بیان نظرات شخصی، تولید محتوا و ... ابزارهایی مثل گوگل‌پلاس و فیسبوک اصلن مناسب نیستن و بهتره برای این کار از راه‌هایی استفاده کنیم که مشارکت افراد در بیان نظرات و تولید محتوا بدون نیاز به عضویت و آزاد باشه. پیشنهادم استفاده از وبلاگ و سیستم نظردهی آزاده. یه راهش استفاده از وبلاگ‌های استاتیک با سیستم نظردهی آزاده، من وبلاگ دوم خودم رو با استفاده از یک استاتیک جنریتور پایتون به اسم نیکولا درست کردم و از دیسکاس به عنوان سیستم نظردهی استفاده می‌کنم. (تو این وبلاگ مطالب ایده‌محور خودم رو با موضوع دانش آزاد منتشر می‌کنم.)  راه دیگه استفاده از وبلاگ‌های داینامیک مثل وردپرس یا همین بلاگ بیان هست. هر کسی بخواد می‌تونه فید وبلاگ رو دنبال کنه، و اگه لازم بود می‌تونه در مورد مطالب نطر بده. (در کل با وبلاگ خیلی موافقم)


از دید من شبکه‌های اجتماعی مشابه گوگل‌پلاس و فیسبوک، در اصل به افراد یه سرویس بلاگینگ کاربرپسند، راحت، یه‌دست و خوشگل می‌دن، با این تفاوت که صاحبان اون سیستم می‌تونن علایق و روابط افراد رو پیگیری کنن یعنی بفهمن که فلانی به چه چیزهایی علاقه داره و با چه افرادی ارتباط داره. و علت این محدودیت‌ها (به طور مثال، نداشتن فید درست و حسابی، یا نیاز به عضویت برای نظر گذاشتن) برای همینه که این سیستم بتونه از افراد بیشتری اطلاعات به دست بیاره.

این هم اسکرین شات نرم‌افزار آزاد Liferea


Liferea

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ تیر ۹۴ ، ۰۵:۴۸
سعید علیجانی

یک ماه و نیم پیش (۱۶ اردیبهشت)  روز جهانی مقابله با DRM بود. و من یه مطلب کوتاه در مورد این رویداد و DRM نوشتم. امشب حساب گنوسوشیال بنیاد نرم‌افزار آزاد (fsf) یه پست گذاشت و ویدئوی سایت آپریل در توضیح بد بودن قانون DRM  رو معرفی کرد. ویدئو به زبان فرانسویه همراه با زیرنویس انگلیسی و اسپانیایی. این ویدئوی سه دقیقه‌ای مقایسه‌ای جالب  بین کتاب‌های کاغذی و کتاب‌های الکترونیک دارای DRM هست. که با نمایش فیلم قانون DRM رو نقد می‌کنه. پیشنهاد می‌کنم این ویدئو رو تماشا کنید.






ابتدا وضعیت کتاب‌های کاغذی رو نشون میده، و در ادامه وضعیت کتاب‌های دارای DRM رو بررسی می‌کنه

 ۴ دلیل برای بد بودن قانون DRM ذکر می‌کنه، ایرادهایی که در کتاب‌های الکترونیک دارای DRM هست ولی در کتاب‌های کاغذی نیست.

دلیل اول:  بر خلاف کتاب‌های کاغذی برای خوندن کتاب الکترونیک به یه سخت‌افزار نیاز داری، و اگه سخت‌افزار رو هم تهیه کردی، و بخوای کتاب‌هات رو از یه سخت‌افزار به یه سخت‌افزار دیگه منتقل کنی نمی‌تونی و تنها کتاب‌های دارای DRM رو باید رو یه سخت‌افزار مطالعه کنی.

دلیل دوم:  وقتی یه کتاب داری DRM رو می‌خری، صاحب فایل نیستی و نمی‌تونی فایل رو کپی کنی، بنابراین نمی‌تونی کتاب رو از کسی بگیری، یا به کسی قرض بدی، یا کتاب رو به یکی دیگه بفروشی. در صورتی که در کتاب‌های کاغذی این آزادی رو داری. در اصل کتاب رو نخریدی بلکه  از یه سرویس مطالعه کتاب رو کرایه کردی.

دلیل سوم: DRM شما رو پیگیری می کنه، و صاحبان اون سرویس، می‌دونن شما چی مطالعه می‌کنید، کی مطالعه می‌کنید و سایر موارد.

دلیل چهارم و احتمالن بهترین دلیل:  DRM می‌تونه از راه دور کتاب شما رو پاک کنه و این یه فرضیه نیست و شرکت آمازون بارها این کار رو روی کیندل انجام داده.

و در نهایت توضیح میده که DRM نمی‌تونه توازن رو برقرار کنه،  و بر خلاف ادعای DRM این قانون تبدیل به یه دست‌بند دیجیتال شده


توصیه: حواسمون به آزادی‌هایی ضروری‌مون باشه.کم‌کم داره بازار برنامه‌های مختلف برای کتاب‌های الکترونیک  تو ایران داغ میشه و یه سری برنامه برای این کار وجود داره. مثلن بار آخری که رفتم لاگ تهران یه اپلیکیشن اندرویدی واسه خرید و مطالعهٔ کتاب دیدم، البته متوجه نشدم وضعیت کتاب‌هاش از نظر  DRM  چیه؟ توصیهٔ من (به قول استالمن) اینه که از محصولاتی استفاده کنیم که DRM نداشته باشن،  یا ابزاری برای شکستن DRM داشته باشیم.
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ تیر ۹۴ ، ۰۲:۲۵
سعید علیجانی